Muzeum Sztuki Mieszczańskiej Galeria Sławnych Wrocławian Zwyczaj wystawienia wizerunków bogów, władców, herosów, uczonych i filozofów jest bardzo stary, wywodzi się ze starożytnej kultury Grecji i Rzymu. Idea panteonu chwały jest również bliska Polakom. Rolę taką pełni od wieków krakowska katedra na Wawelu - nekropolia władców, mężów stanu i królów Ducha, a także poznańska Złota Kaplica. W krajach skandynawskich i germańskich miejsce takie nazywano "Walhallą", czyli mitologicznym pałacem poległych bohaterów.
Również we Wrocławiu, w nawiązaniu do tej tradycji, w Hali Mieszczańskiej Starego Ratusza otwarta została 24 maja 1997 roku Galeria Wielkich Wrocławian. Odsłonięto wówczas 7 marmurowych popiersi: pisarza i laureata nagrody Nobla Gerharta Hauptmanna (odsłonięte w 1996 r. z okazji 50. rocznicy śmierci), malarza Adolpha v. Menzla, filozofów Ferdinanda Lassalle?a i Edith Stein, poety Karla v. Holtei?a, fizyka i laureata nagrody Nobla Maxa Borna oraz chirurga, Jana Mikulicza-Radeckiego. Na liście sławnych wrocławian znaleźli się obywatele miasta szczególnie zasłużeni dzięki osiągnięciom w dziedzinie nauki, sztuki, filozofii i życia społecznego. Do chwili obecnej ustawiono w galerii 20 klasycznych, marmurowych popiersi. Ekspozycję otwiera książęca para - Henryk Brodaty i św. Jadwiga Śląska, zamyka zmarły w 2001 roku Henryk Tomaszewski - twórca Wrocławskiego Teatru Pantomimy.
Koncepcja stworzenia w Ratuszu galerii wybitnych wrocławian zainicjowana została przez dyrektora Muzeum Miejskiego Wrocławia, dr. Macieja Łagiewskiego, nie tylko jako próba uzupełnienia wiedzy o historycznych osobistościach naszego miasta, ale przede wszystkim jako hołd złożony krajanom poważanym i szanowanym przez cały świat. Obecność we wrocławskim panteonie Niemców i Polaków oznacza akceptację wspólnego dziedzictwa kulturowego oraz zapewnienie ciągłości dziejów wrocławskiej wspólnoty. Fundatorami większości popiersi są współcześni wrocławianie, którzy identyfikują się z arcybogatą spuścizną kulturową Śląska. Możliwość uczestnictwa w budowaniu rodzimej tożsamości daje prywatnym donatorom poczucie wspólnoty minionych i obecnych pokoleń Dolnoślązaków.
Aż pięciu autorów prezentowanych w Ratuszu popiersi to tutejsi artyści rzeźbiarze, absolwenci wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych: Jacek Dworski, Ryszard Gluza, Ryszard Reguliński, Tomasz Rodziński i Ryszard Zarycki.
Popiersia, w liczbie 20, wykute są w jasnych śląskich marmurach pochodzących przeważnie ze Sławonic i Przeworna, stoją na postumentach z piaskowca dobywanego w okolicach Bolesławca. Z tego samego budulca wzniesiono niegdyś Ratusz.
Wspólne pochodzenie Wielkich Wrocławian, mecenasów ich wizerunków, twórców popiersi oraz materiału rzeźbiarskiego stanowi o szczególnym, rodzimym charakterze galerii.
Popiersia w Ratuszu:
1. Św. Jadwiga Śląska (1170-1243)
2. Henryk I Brodaty (1168-1238)
3. Carl Gotthard Langhans (1732-1808)
4. August Borsig (1804-1854)
5. Ferdinand Lassalle (1825-1864)
6. Adolf Andersen (1818-1879)
7. Karl von Holtei (1798-1880)
8. Adolph von Menzel (1815-1905)
9. Jan (Johann) von Mikulicz-Radecki (1850-1905)
10. Albert Neisser (1855-1916)
11. Fritz Haber (1898-1934)
12. Edith Stein - św. Teresa Benedykta od Krzyża (1891-1942)
13. Theodor von Gosen (1873-1943)
14. Gerhart Hauptmann (1862-1946)
15. Ludwik Hirszfeld (1884-1954)
16. Max Born (1882-1970)
17. Eugeniusz Geppert (1890-1979)
18. Wanda Rutkiewicz (1943-1992)
19. Wiktor Bross (1903-1994)
20. Henryk Tomaszewski (1919-2001) 
|
